היום יום

From my father's sichot: In the chassidic "exodus from Egypt" there is the Mitzva of recounting the "Exodus" verbally, to tell chassidic stories and to "sense" and apprehend the story in one's deepest inwardness. One must know that every narrative is guidance for living. Every story must bring forth (in the listener) a fine character trait, an inner enthusiasm for hidur mitzva,[1] and should enable the listener to sense the "ways of pleasantness" of chassidic teachings.

Compiled and arranged by the Lubavitcher Rebbe, Rabbi Menachem Mendel Schneerson, of righteous memory, in 5703 (1943) from the talks and letters of the sixth Chabad Rebbe, Rabbi Yosef Yitzchak Schneersohn, of righteous memory.

Performing the mitzva with "beauty," beyond the minimal obligation.

משיחות אאמו"ר [אדוני אבי מורי ורבי]: אין דעם יציאת מצרים פון חסידות, איז פאראן די מצוה פון סיפור יצ"מ [יציאת מצרים] בדבור, דערציילען חסידישע ספורים און דערהערען דעם סיפור אין א פנימית דפנימית. מ'בעדארף וויסען אז יעדער סיפור איז א הוראה בחיים. יעדער ספור בעדארף בריינגען א מדה טובה און א חיות פנימי אין א הידור מצוה און דערהערען דעם דרכי נועם פון תורת החסידות.